Էթնիկ պատկանելություններն աշխարհում (բետա)

Բրիտանա-իռլանդական կղզիների արևմտյան տարածաշրջանը բնակեցված է 6 կելտական ազգերից սերող ժողովուրդներով, որոնք կազմում են երկու էթնոլեզվական խմբեր՝ բրիտոնական ժողովուրդները, որոնք տեղահանվեցին անգլո-սաքսոնների կողմից և բնակություն հաստատեցին այժմյան Ուելսի, Կոռնուոլի և Բրետանիի տարածքներում, և գելերը, որոնք դարձան իռլանդական գերիշխող մշակույթը, ապա ընդարձակվեցին դեպի Շոտլանդիա և Մեն կղզի։ Այս մշակույթներից յուրաքանչյուրը շարունակաբար խոսել է իր բնօրինակ կելտական բարբառի որոշակի տարբերակով։ Իռլանդացիներն իրենց անունը ստացել են տարածքի գելական անվանումից՝ Էյրեից, և հարուստ բանավոր ավանդույթների՝ պոեզիայի, երաժշտության, պատմվածքների, պարի և դիցաբանության ժառանգներն են։ Շոտլանդացիները, թեև սերում են նույն արմատներից, զարգացրել են իրենց ուրույն մշակույթը, ինչպես նաև գելերենի և շոտլանդերենի իրենց բարբառը։ Նրանք անվանվել են բոլոր գելերին վերաբերող լատիներեն «Scoti» տերմինով։ Նրանց բրիտոնական հարևանները՝ ուելսցիները, անվանվել են «walhaz», ինչը գերմաներենում նշանակում է «օտարերկրացի» կամ «անծանոթ», և նրանց էթնիկ պատկանելության ու լեզվի անունը բխում է այդ տերմինից։ Միջնադարում անգլո-նորմանդական նվաճողները ներխուժեցին տարածաշրջան, իսկ 16-րդ և 17-րդ դարերի անգլիական գաղութացումը վերափոխեց նրա էթնիկ և լեզվական բնույթը՝ ներմուծելով անգլերեն լեզուն, որն այժմ համատարած է Բրիտանա-իռլանդական կղզիներում։ Այնուամենայնիվ, իռլանդացիները, շոտլանդացիները և ուելսցիները մեծ հպարտություն են զգում իրենց լեզուների, պատմությունների, ավանդույթների և այլ ուրույն մշակութային արժեքների համար։